تبلیغات
کودک من - مطالب اسفند 1395
 
کودک من
 
 
بازی کودکان
بازی همراه با حرکات بدنی، استفاده از نیروی تخیل در بازی ها، علاقه به رقابت و تقلید، علاقه شدید به بازی با گل و خاک، شکستن و نابود کردن اسباب بازی به منظور پی بردن به محتویات آن ها و بالاخره نپذیرفتن هیچ گونه قید و قانون و...
 خصوصیات بازی ها در سنین ۳ الی ۶ سالگی را می توان چنین برشمرد: بازی همراه با حرکات بدنی، استفاده از نیروی تخیل در بازی ها، علاقه به رقابت و تقلید، علاقه شدید به بازی با گل و خاک، شکستن و نابود کردن اسباب بازی به منظور پی بردن به محتویات آن ها و بالاخره نپذیرفتن هیچ گونه قید و قانون و قاعده ای در بازی.

کودک در ۶ سالگی مستطیل (با دو قطر آن)، لوزی (با محور طول افقی) و دایره و مثلث به صورت مماس داخل و خارج می کشد.

کودکان ۶ الی ۷ ساله معلومات خود را که از تجارب شخصی و یا از داستان های نقل شده کسب کرده اند، به صورت ماهرانه ای در بازی ها به کار می گیرند.از سوی دیگر هر یک از قطعاتی که با قرار گرفتن در کنار یکدیگر شیء واحدی رامی سازند؛ باید به تنهایی حس کنجکاوی کودک را برانگیزد. به طور مثال قطعات مختلف یک ماشین مانند چرخ ها، فرمان و... هر یک باید ذهن کودک را به سوی بررسی و سپس نحوه اتصال آن با بخش های دیگر متوجه کند. به این ترتیب کودک با کاربرد بسیاری از قطعات و اشیا نیز آشنا می شود.


اسباب بازی هایی که هر بار بتوان شیء جدیدی را با آن ساخت - مانند انواع لگو (Lego)- بهترین گزینه هستند. خرید انواع عروسک، شخصیت های کارتونی و... که کودک با داستان آنها از طریق تلویزیون یا فیلم آشنا است نیز مناسب است. چون حس کنجکاوی کودک را برای خلق داستانی جدید تحریک می کند؛ حتی خرید کتاب های نقاشی یا کتاب هایی که با استفاده از برچسب ( عکس برگردان ) شخصیت ها را می توان مشخص کرد: گزینه خوبی است؛ چرا که کودک سعی می کند تا با مراجعه به اندوخته ذهنی خود نکاتی را یادآوری کند. بازی های سازه ای- بازی هایی که کودک با اتصال قطعات به یکدیگر سازه یا ساختار واحدی را می سازد، مانند انواع لگو(lego)- به شدت بر روی ذهن کودک تأثیر مثبت داشته و به خوبی ذهن او را به سوی شناسایی و ساخت تازه ها سوق می دهد.


یکی از نکات مورد توجه درباره این بازی ها؛ فعالیت آزادانه ذهن کودک و امکان ساخت وسایل جدید در هر بار بازی با این قطعات است. روانشناسان معتقدند این قبیل بازی ها نه تنها برای کودکان خلاق وسایل بازی بسیار مناسبی است؛ بلکه برای فعالیت کودکانی که ذهن چندان پویا و خلاقی نیز ندارند توصیه می شود چراکه ذهن این کودکان را نیز برای فعالیت تحریک می کند.


اسباب بازی باید پرسش های زیادی را در ذهن کودک ایجاد کند. نو بودن و غیرتکراری بودن اسباب بازی شاخص ترین مشخصه ای است که می تواند ذهن کودک را به پرسیدن و جستجو وادار کند. این نو بودن به معنی خرید دایمی اسباب بازی نیست بلکه به این معنی است که کودک بتواند بارها و بارها بازی جدیدی را با اسباب بازی اش تجربه کند.

حتی عروسک نیز باید از کیفیتی برخوردار باشد که کودک با هر بار دیدن این وسیله ، به سوی بازی با آن جذب شود. در برخی موارد کودک با تکرار بازی با وسیله ای از آن هم دلزده می شود؛ برای جلوگیری از این حالت می توان با پنهان کردن موقتی اسباب بازی و ارایه مجدد آن به کودک حس کنجکاوی، اشتیاق و پرسشگری کودک را تحریک کرد.


بازی و اسباب بازی باید پاسخگوی حس خلاقیت کودک باشد ؛ حس خلاقیت ، حسی است که در همه کودکان با شدت و ضعف مختلف وجود دارد بنابراین کافی است این حس در کودک بیدار شود. نقاشی ، بازی با لگو ، بازی با اسباب بازی های فکری ، کاردستی و... به خوبی حس خلاقیت کودک را سیراب می کند.


خط مشی بازی کودک را باید با ظرافت تعیین و هدایت کرد؛ پژوهشگران به والدین توصیه می کنند بدون آنکه مستقیماً کودک را به نقاشی کردن و یا بازی خاص سوق دهند بازی با اسباب بازی یا وسیله ای خاص را خود شروع کنند. مثلاً برای جلب نظر او با مدادرنگی شروع به نقاشی کنید، به این ترتیب کودک بدون توضیح، کار شما را تکرار خواهد کرد و با تکرار به شیوه ای صحیح او را به سمتی که خواسته اید هدایت کرده اید. مدادرنگی ، ماژیک و آبرنگ ، پازل مناسب سن کودک ، بازی های فکری و ... و کار کردن والدین با این وسایل کودک را به بازی این وسایل متوجه می کند.


بازی باید مهارتی را به کودک بیاموزد، کودک با بازی باید مهارتی به مهارت هایش افزوده شود. این مهارت می تواند مهارت خواندن ، نوشتن ، صحبت کردن در جمع ، برقراری ارتباط با دیگران، نقاشی ، ساخت ساز ه های جدید ، ارتقای حس مسئولیت پذیری و... باشد.




نوع مطلب :
برچسب ها : تربیت کودک، روانشناسی کودک،
لینک های مرتبط :


مهدکودک

از چه سنی کودکمان را به مهد بسپاریم؟ 

این تصور که رفتن به مهد مانع برآورده شدن نیازهای کودک خواهد شد صحیح نیست. اهمیت « کیفیت » رابطه مادر و فرزند مهمتر و تأثیرگذارتر از « کمیت » و « مدت » این رابطه است.

اگر کودکی دارید که از آب و گل درآمده و منتظرید تا زودتر او را به مهدکودک بسپارید، ممکن است درباره این که آیا سن او مناسب مهد رفتن هست یا نه تردید داشته باشید. بنابراین باید بگوییم که روانشناسان می‌گویند بهتر است کودکان را بعد از سن سه سالگی به مهد بفرستید. چون بسیاری از اطفال تا قبل از سن سه سالگی نمی‌توانند بر اضطراب جدایی از والدین بالاخص اضطراب ناشی از دوری مادر فائق آیند. در این صورت محیط مهدکودک برای کودک تنش‌زا خواهد بود و ممکن است از رفتن به مهد اجتناب کند یا از مهد بترسد و بی‌قراری کند.

اکثر بچه‌های سه‌ساله و بزرگتر می‌توانند دوری از والدین را تحمل کنند و با کودکان همسن و سالانشان در محیطی غیر از خانه همراه شوند؛ لذا توصیه می‌شود در صورتی که والدین قصد فرستادن فرزندانشان به مهدکودک را دارند تا سه ساله شدن او صبر کنند. بسیاری از افراد می‌پندارند برای ارضای نیازهای عاطفی کودکان باید تا حد ممکن بر ساعات تعامل فرزندان با والدین در خانه افزود. 
 این تصور که رفتن به مهد مانع برآورده شدن نیازهای کودک خواهد شد صحیح نیست. اهمیت « کیفیت » رابطه مادر و فرزند مهمتر و تأثیرگذارتر از « کمیت » و « مدت » این رابطه است. به عبارت دیگر بچه‌هایی که دائماً در منزل حضور دارند ولی ارتباط مناسبی بین آنها و پدر و مادرشان برقرار نمی‌شود از نظر سلامت روانی عقب‌تر از بچه‌هایی هستند که ساعاتی از روز را در مهدکودک می‌گذرانند. البته تعامل اجتماعی بچه‌ها در محیط خارج از خانه نظیر مهدکودک‌ها بسیار بیشتر از محیط خانه است همچنین بچه‌ها در مهدکودک در تعامل با همسالان خود تجارب مختلفی کسب می‌کنند که در آینده به نفع آنهاست.




نوع مطلب :
برچسب ها : تربیت کودک، روانشناسی کودک،
لینک های مرتبط :


پنجشنبه 26 اسفند 1395 :: نویسنده : کودک درون
دستشویی کودک

پرسش:پسر من سه سال دارد . ادرارش کاملا کنترل شده است و کلا بدون پوشک است. فقط در مواقع دفع چند بار تلاش می کند که روی لگن دفع کند وقتی نمی تواند از من می خواهد که پوشکش کنم تا دفع کند. بلد نیست روی لگن دفع کند. چه کار باید بکنم...
پاسخ:دوست عزیز از چه سنی کودکتون رو از پوشک گرفتید و از چه موقع به لگن عادت دادید ؟ 
کنترل مدفوع معمولا قبل از کنترل ادرار حاصل می شود، ولی زمان به دست آوردن کنترل مدفوع متغیر تر است.پروسه آموزش کودک برای کنترل مدفوع باید کاملا با آرامش صورت گیرد و هر گونه جار و جنجالی وضعیت را حاد می کند به نحوی که حتی موجب یبوست کودک و خودداری از مدفوع کردن در او می شود.پس با تشویق و استفاده از همان تکنیک های کنترل ادرار تنها می توانید کودکتان را تشویق به یادگیری با سرعت خاص او کنید و هر گونه عجله برای این کار فقط اوضاع را پیچیده تر خواهد کرد. 
کودک در مورد یادگیری کنترل ادرار یا مدفوع 3 مرحله را می گذراند.اول به احساس بعد از دفع می رسد( می گویدمامان جیش یا پی پی کردم)، بعد به احساس حین دفع (می گوید مامان دارم جیش می کنم و می ره یک گوشه می نشیند) و در آخر به احساس قبل از دفع می رسد. حالا شاید کودک شما هنوز کاملا به مرحله آخر نرسیده است باید به نشانه هایش دقت کنید. معمولا آموزش کنترل مدفوع ا الی 2 ماه بعد از آموزش کنترل ادرار می توان شروع کرد.الگوهای تصویری یا کودکان دیگر را ببیند،می توانید از لگن برایش استفاده کنید و هر وقت پوشکش را کثیف کرد جلوی چشمش آن را در توالت خالی کنید با حالتی کاملا خوشایند و دوستانه،تا دقیقا متوجه عمل شود و از تشویق های انگیزشی برای یادگیری نیز می توان سود برد…




نوع مطلب :
برچسب ها : تربیت کودک، روانشناسی کودک، دستشویی کودک،
لینک های مرتبط :




درباره وبلاگ



مدیر وبلاگ : کودک درون
نویسندگان
جستجو

آمار وبلاگ
کل بازدید :
بازدید امروز :
بازدید دیروز :
بازدید این ماه :
بازدید ماه قبل :
تعداد نویسندگان :
تعداد کل پست ها :
آخرین بازدید :
آخرین بروز رسانی :